Tags: Jonge Wolven Maya's Moving Castle audio foto
Maya's Moving Castle is de Gentse band met West-Vlaamse roots rond Ann-Sophie Claeys. Genre? Zachte indiepop met een donker kantje. Na finaleplaatsen in de voorbije edities van De Beloften en het Oost-Vlaams Rockconcours, staat het viertal binnenkort ook in de finale van Humo's Rock Rally. En dat met een vrij nieuwe bezetting, want er is wat verschoven binnen Maya's Moving Castles. Een mooi moment voor een interview, lijkt ons!
Wat is het verhaal achter Maya's Moving Castles?
Ann-Sophie: "Dat is ondertussen al een lang verhaal. Ik ben ongeveer twee jaar geleden songs beginnen schrijven en ik wilde die uitbrengen. Een half jaar terug heb ik een band gevormd en zijn we behoorlijk snel met optredens begonnen. Ik hou nogal van deadlines: die geven je een doel om naartoe te groeien. We konden ook oefenen tot het echt goed was en daarna pas naar buiten komen, maar zo hebben we het dus niet gedaan."
Je drie bandleden zijn er op hetzelfde moment bijgekomen?
Ann-Sophie: "Neen, ik heb eerst een tijdje alleen met Barbara (toetseniste, red.) gespeeld. Na een paar maanden hebben Philippe (bas en gitaar, red.) en IJf (drums, red.) de band compleet gemaakt."
En dan veranderde de samenstelling opnieuw ...
Ann-Sophie: "Wanneer je met een band begint, is het niet altijd vanzelfsprekend dat de juiste mensen direct op de juiste plaats zitten. Je kan een band soms vergelijken met daten of een relatie. Eerst ga je een eind op zoek naar wat je wil en soms blijkt het dan toch maar kalverliefde te zijn. Barbara heeft ons moeten verlaten wegens tijdgebrek. En zo komt het dat Floris nu toetsen speelt. En ondertussen is ook IJf vervangen door Pieter. Floris heeft ons zien optreden tijdens de finale van het Oost-Vlaams Rockconcours. Het zijn beiden echt goede muzikanten, die elkaar kennen via het conservatorium."
Veranderde de nieuwe line up iets aan het geluid?
Ann-Sophie: "Vrij veel, vermoed ik. Floris volgt een producersopleiding, dus dat is erg handig meegenomen. Hij heeft een enorme kennis van synths en geluid en kan dat vooral overzetten in de richting waar ik naartoe wil. Met Floris en Pieter erbij zal onze livesound erop vooruit gaan. Daar ben ik van overtuigd. Ik zou het ook zeker fijn vinden, mochten ze bijdragen tot het ontstaan van nieuwe songs, want tot nu toe schreef ik alles zelf."
Waar repeteren jullie eigenlijk?
Ann-Sophie: "Dat doen we in Sint-Amandsberg. De pa van Philippe heeft er een bedrijf en daar repeteren we in een kantoorruimte. Tijdens het weekend of 's avonds storen we er niemand. We proberen twee keer per week te repeteren, of meer wanneer het nodig is."
Wat heeft je zelf aangezet om muziek te beginnen maken?
Ann-Sophie: "Ik ben in Diksmuide opgegroeid en het heeft behoorlijk lang geduurd vooraleer mijn ouders beseften dat ik mijn muziek echt serieus nam. Op mijn 16e ben ik op de muziekacademie met cello begonnen, maar als je klassieke muziek speelt, blijf je eigenlijk ter plaatste trappelen als je eerder pop wil maken. Ik heb mezelf een tweetal jaar geleden gitaar aangeleerd en de basis van piano. En daarmee kan je nummers maken op je pc."
"Eigenlijk wou ik al mijn ganse leven niets liever dan muziek maken. Ik ben opgevoed met de gedachte dat je gaat studeren na de middelbare school, dan aan een carrière begint en daarna kindjes krijgt. Als je 17 bent en streng opgevoed, kies je dan voor iets wat je matig interesseert en ga je bijvoorbeeld geschiedenis studeren aan de universiteit van Gent. Ik kon nooit genoegen scheppen in de dingen die ik deed of bereikte. Goede cijfers vond ik nooit belangrijk. Muziek was steeds iets dat bleef knagen, maar ik kon nooit geloven dat ik er genoeg talent voor had. Gelukkig leer je aan de universiteit alles in vraag stellen. (lacht) En zo ben ik van het 'rechte pad' naar de volwassenheid afgedwaald. Toen ik mijn eerste nummer had gemaakt, was dat de eerste keer dat ik écht tevreden kon zijn over iets dat ik had gedaan. En toen wist ik ook dat ik dat moest blijven doen."
Zowel in De Beloften als in het Oost-Vlaams Rockconcours zijn jullie tot in de finale geraakt, maar telkens ging een andere band met de eerste prijs lopen. Met welk gevoel ga je dan naar huis?
Ann-Sophie: "Aan wedstrijden nemen we vooral deel voor het promotionele aspect ervan. Heel wat mensen dachten dat wij De Beloften konden winnen, maar baseerden hun oordeel op de songs op ons vi.be-profiel. Live stond het nog niet op punt, zoals eerder gezegd. De uiteindelijke winnaar, Intergalactic Lovers, is al een stuk langer bezig dan wij. Bij hen zit alles live wel strak en hun sound is prima. We hebben zeker een positief gevoel aan die wedstrijden overgehouden omdat er nu toch al wat meer mensen zijn die ons al eens gezien hebben of ons kennen. Het heeft alleszins nieuwe deuren geopend."
De winnaar van De Beloften en het OVRC werd niet geselecteerd voor Humo's Rockrally en jullie wel ...
Ann-Sophie: "Twee jaar geleden hebben ze al eens deelgenomen onder een andere naam. Misschien ligt het daaraan. Voor ons was het ook spannend: de voorronde van Humo's Rock Rally was ons eerste optreden met de nieuwe bandleden. In tegenstelling tot die andere wedstrijden, kun je hier ook echt afgekraakt worden. Of gelanceerd ..."
Zijn er muzikanten die je echt bewondert of waarop je jaloers bent?
Ann-Sophie: "Het klinkt misschien pretentieus en ik beweer niet dat we die status ooit zullen bereiken, maar het type band dat Bloc Party is, vind ik ideaal om na te streven. Die zijn niet wereldberoemd, maar zijn wel erg bekend bij een bepaald publiek. Ik vind dat echt een toffe band."
Hoever reiken je ambities eigenlijk?
Ann-Sophie: "Zo ver mogelijk. Je moet daar wel wat voorzichtig mee omspringen. Je mag niet te veel verwachten of per se je brood willen verdienen met je muziek. Dat eindigt alleen maar in teleurstellingen."
Heb je opnameplannen?
Ann-Sophie: "Als de nieuwe band eenmaal op poten staat, zeer zeker. Nils Verresen van The Bear That Wasn't is een vriend van me en heeft een album opgenomen terwijl zijn band nog niet volledig op punt stond. Ik wil eerder met dezelfde mensen waarmee ik op het podium sta de studio in duiken, dus moet ik daar eerst wat zekerheid mee opbouwen. Sowieso hebben we van Debonair al bevestiging dat zij onze eerste studio-opnames willen uitbrengen."
Dat is al heel wat. Als 2010 het jaar van iets moet worden, van wat dan?
Ann-Sophie: "Ik weet niet of de plaat er dit jaar al zal zijn. Het moet het jaar worden waarin we live een stap vooruit zetten en ook aan de bestaande songs verder bijschaven. De versies die ik op mijn Ableton heb opgenomen, zijn eigenlijk uitgewerkte schetsen. Die kunnen dus nog beter. Ook wil ik echt veel optreden, want bijzonder veel podiumervaring heb ik nog niet. Groeien dus!"
Copyright: Poppunt Gepost:
Reacties